مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٢

باغ رضوان « 1 »

آمده فوج ملايك از براى خاشه روبى * كز ملك والاتر آمد ، آنك دربانست اينجا

مشهد فرزندِ موسى آن خداوند دل و دين * واله از انوار ذاتش پور عمرانست اينجا

فرّ باطن ظاهر اينجا ، ظاهرى بس قاهر اينجا * اول اينجا ، آخر اينجا ، نور يزدانست اينجا

من ندانم چيست اينجا ، خفته گويى كيست اينجا ؟ * در خرد هرگز نگنجد آنچه پنهانست اينجا

نيست ريبت ، نيست شبهت ، چشم دل بگشا و بنگر * كآيتى محكم ز آيتهاى قرآنست اينجا

معنى فرقان صورت ، صورت قرآن معنى * شرح قرآنست اينجا ، جمع فرقانست اينجا

مبدأ تكوين عالم ، غايت ايجاد اعيان * مظهر اجلاى ذات حىّ سبحانست اينجا

پاى در راه طلب نه ، وز خود اندر خود سفر كن * گرت در گاهيست مركب 6231945 خ 0 1 خ ، وقت جولانست اينجا

ما و من بگذار و خاك راه شو ، كز فرط عزّت * خواجه ابليس از انا گفتن پشيمانست اينجا

شو مجرّد ، خرقه دركش ، بت پرستيدن رها كن * سالكانه پاى درنه ، قطب ايمانست اينجا

مرد شو ، ثابت قدم شو ، در وفا صاحب علم شو * شير يزدانست اينجا ، شاه مردانست اينجا

گر تن بيمار دارى ور دل رنجور ، پيش آ * درد دنيا را و دين را جمله درمانست اينجا