مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٩٣

قصيدهء رضويّه در نعت حضرت رضا ( ع ) « 1 »

در اين باغ مينو چه عود است و صندل * چه سيب و سفرجل 3331945 خ 0 7 خ چه مشك و گل و هِل

سرشته به تسنيم 0921945 خ 0 8 خ كافور و سَلْسَل 5521945 خ 0 9 خ * فرشته كشيده چو دُر زان سلاسل

برازندهء مدح شاه خراسان * كميت و فرزدق طرمّاح و دعبل 6331945 خ 0 10 خ

همه الكن اندر سرود و درودش * كجا نم نوازديَم 3921945 خ 0 11 خ و عرش را ظل ؟

همه عاشقان رضاى خدايند * بهر جا كه يك جلوه زان گشت حاصل

همه در مقام رضا راه پويان * چه تازى چه فرسى چه وحشى چه آهل

كجا بىرضا عاشقى در جهان شد * ز مِهر رضا مُهرشان بسته بر دل

فروغ رضاى خداوند منّان * ز هشتم امام اوفتد بر هياكل

از آن پرتوى بود بر روى ليلى * ز سرچشمه مجنون مگر بوده عاقل

خود آن كنز مخفىّ و راز نهانى 4921945 خ 0 12 خ * رضا بود و زان حل شدى سرّ مشكل

در اين آينه غيب مطلق عيان شد * كه گيتى ز حيرت شده پاى در گل

كجا بىرضا كشتى هستى ما * روان گشتى و بر نشستى به ساحل

كجا بىرضا جان به تن در دهد حق * كه ايجاب نزد خرد هست باطل

كجا بىرضا جمع و تفريق شايد * و يا محو و اثبات آجل چو عاجل 9331945 خ 0 13 خ

قضا و قدر بى رضا نيست نازل * بهشت و سقر بى رضا نيست منزل

رضا جان يزدان رضا كان قرآن * رضا مرد اكمل رضا فرد كامل

كليمش موازى مسيحش محاذى * خليلش مواجه ذبيحش مقابل

كليما مشاهد مسيحا شواهد * براهيم خلّت 7921945 خ 0 14 خ محمد شمائل

حسن خو ، حسين آبرو ، هاشمى بو * هم او فاطمى حمل و حيدر حمائل

ز عابد مناقب ز باقر مراتب * ز صادق مناصب ز كاظم خصائل

بزن پنجه بر دامنش با تولّا * به دامان عالِم زند پنجه جاهل

فرو ريخت آن آفتاب خراسان * هزاران براهين هزاران دلائل

خراسان به نه آسمان چون دو كف بود * فرو ريخت باران زده ابر هاطل 8921945 خ 0 15 خ

حميد بن مهران 9921945 خ 0 16 خ سر از مهر پيچيد * كه از پرده فرسود شيرش مفاصل