مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٨٩

قصيده در شأن حضرت ابو الحسن على بن موسى الرضا عليه و على آبائه و ابنائه الطاهرين افضل التحيّة و الثنا « 1 »

بر آشوفت ملكش بيكباره چونان * كه از قهر حق ، بر گنه كار نيران 2521945 خ 0 6 خ

فرو كوفت بنيانش از بيخ و از بن * به توپ كروپ شرر بار آلمان

چه توپى كه جاويد و پاينده ماندى * غريوش به گردون حديثش به دوران

فكند از بر تخت خصم بد اختر * چو اهريمن زشت در قعر نيران

ربيع دوم آخر عشر اول * بدوران شد اين فاجعه آتش افشان

تو سال ار بخواهى به دفتر نويسى * به « طغيان روس » آور از خامه عنوان

شها نيست كس در خور و وصف ذاتت * كه در عرش باشد خدايت ثنا خوان

فروتر از آن است ممكن كه گويد * مديح مقامى فراتر ز امكان

حديث شهاب 9821945 خ 0 7 خ و مديح تو شاها * همان نقل مور است و عذر از سليمان

همى دارد از بحر جودت تمنّا * كه بخشيش طبعى بدين گونه شايان

كه يابد ز جودش به دنيا و عقبى * براتى ز دوزخ نجاتى ز زندان

* * *