مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٧٢

در مدح و تهنيت ميلاد مسعود حضرت ثامن الائمه على بن موسى الرضا ( ع ) « 1 »

آن ولى اللّه اعظم حجّت پروردگار * كش به درگه نيّر اعظم 1911945 خ 0 8 خ همى سايد جبين

زائران را بر در درگاه او گويد سروش * هذه جناتُ عَدن فادخلوها خالدين

عرش بر فرش حريمش از شرف سائيده چهر * زانكه باشد هر مكانى را شرافت از مكين 9711945 خ 0 9 خ

دست قدرت آستان حضرتش را بر فراشت * آنزمان كآدم مخمّر بُد ميان ماء و طين

رَبِّ أَرِنِي 5021945 خ 0 10 خ گو به كوى او هزاران چون كليم * ايستاده از پى ديدار رب العالمين

حضرت شمس الشموس اى ملجأ كل النفوس * پيشواى هشتمين اى قبله‌گاه هفتمين

اى شهنشاه خراسان اى كه نوّاب تواند * هر يكى از ملك جاه و منزلت ركنى ركين

بنده هستم نادرى كز يمن مدح حضرتت * در سخن سنجى ندارم در همه عالم قرين

نادرهء دورانم و هستم امير شاعران * تا شدم خادم به دربار تو از راه يقين

چون منوچهرى به فضلم بلكه افضل ازويم * زانكه او در راه دنيا رفت و من در راه دين

او مديح اهل دنيا گفت من مدح ترا * كز مديحت رو سفيد آيم به روز واپسين

هم به دنيا منصب و خدمت به من دادى ز لطف * هم به عقبى مرمرا از مكرمت باشى معين

اى شهنشاهى كه دست حاجت ما سوى تست * از ذكور و از اناث و از بنات و از بنين

نادرى را غير درگاهت نباشد ملجئى * چون سليمان دارد از عون 4911945 خ 0 11 خ تو اندر كف نگين

تا مدار چرخ باشد بر ثبات و برقرار * باد اندر كام احباب تو شهد و انگبين

گر قوافى شد درين چامه مكرّر باك نيست * عذر من بپذيرد آن شاعر كه باشد خرده بين

اين همايون چامه را گفتم بدان طرزى كه گفت * « حاسدان بر من حسد بردند و من خردم چنين »

* * *