مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٦٦

در مدح هشتمين سلطان كشور خلافت و هفتمين گوهر درج گنجينه ولايت عليه و آبائه و ابنائه آلاف الثناء و التحيّه « 1 »

از تو افزود شوكت اسلام * يافته از تو كفر رنج هزال 9411945 خ 0 6 خ

باد پاينده شوكتت جاويد * كفر را ذُلّ و شرع را اجلال

هفتمين قبله هشتمين هادى * حضرتش مايهء سعادت حال

حب او شرط كلمهء توحيد * بغض او حَبط 7711945 خ 0 7 خ جملهء اعمال

ضامن امّتان احمد اوست * برزخ و حشر و حال و استقبال

والى ملك كن فكانى اوست * حكم او راست كيف شاء و مال 3611945 خ 0 8 خ

به كمال جلال او سوگند * كه جلالت رسيد از او بكمال

هر جميلى از او جمال گرفت * كه جميل است و دوستدار جمال

او نبى صورت و على صولت * او حسن سيرت و حسين خصال

حجّت كردگار لم يزلى است * ز امر و نهيش عيان حرام و حلال

هست حبل المتين ولايت او * اى دل اين رشته را مكن اهمال

فطرت هر كه پاك در مبدأ * بولايش بود خجسته مآل

درگهش كشتى نجات امم * اى غريق گنه تَعال تَعال 2511945 خ 0 9 خ

اى ضيائى بهشت هر دو سراى * دارى از لطف اوست شامل حال

خادم درگه چنين شاهى * به سعادت قرين هر آمال

راى او ممضى 0811945 خ 0 10 خ قضا و قدر * هم به امرش قضا شود ابطال

كلّما شانه يشاء اللّه 6611945 خ 0 11 خ * اوست سلطان چه جاى استدلال

خود نمائى نمود ربّ قدير * يا عطا كرده حكم را به مثال

كه چنين گوهرى پديد آورد * از پس پرده بىنظير و همال

صاحب عصر چارمين خَلفَش 7611945 خ 0 12 خ * غائب است و محوّل الاحوال

عالم از سايهء همايونش * چون چمن بالد از نسيم شمال

وين جهان را چو تيره گشت از ظلم * كند از قسط و عدل مالامال

يا رب از دولتش مكن محروم * كه گشاديم دست سوى نوال

حبّذا ملك و حبّذا منعم * حبّذا مظهر صفات و كمال