مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٦٥

در مدح هشتمين سلطان كشور خلافت و هفتمين گوهر درج گنجينه ولايت عليه و آبائه و ابنائه آلاف الثناء و التحيّه « 1 »

[ 38 ] مرحوم حاج ميرزا جهانگير خان ضيائى فرزند محبعلى خان در سال 1275 قمرى متولد شد . وى در كابينهء سپهدار اعظم قبل از كودتاى سوم حوت 1299 كفالت وزارت خارجه را بر عهده داشت . او در شعر بخصوص در قصيده دستى داشت و « ضيائى » تخلّص مىكرد .

مرحوم ضيائى در سال 1352 قمرى وفات يافت و در ظلّ قبّه حضرت معصومه عليها السلام در قم دفن گرديد .

در مدح هشتمين سلطان كشور خلافت و هفتمين گوهر درج گنجينه ولايت عليه و آبائه و ابنائه آلاف الثناء و التحيّه « 1 »

حبّذا بارگاه عرش مثال * بارگاهى مصون ز بيم زوال

قدسيان 0711945 خ 0 1 خ را حريم تست مَطاف 2711945 خ 0 2 خ * عرشيان را رواق تست مجال

اى مقدّس حريمت از تشبيه * وى منزّه رواقت از تمثال

بوسه زد تا به آستان تو مهر * عالم آرا شد و همايون فال

قول سعدى به مدحتت گويم * كه نصيبى هم او برد ز نوال

دوحة سجع طيرها موزون * روضة ماء نهرها سلسال 3711945 خ 0 3 خ

از نسيم تو آيتى تسنيم 7511945 خ 0 4 خ * بى شميمت بهشت فرض محال

آستان تو بوستان سرور * كه نگنجد در او كلال و ملال

چون بدين آستانه روى آرند * همه ادبارها شود اقبال

وحده لا إله الا اللّه * طايران تو راست ذكر و مقال

اذن اللّه فيك ان يذكر * اسمه بالغدو و الآصال 8511945 خ 0 5 خ

( 1 ) ديوان ضيائى ، به اهتمام حاجيه بىبى خانم ، تهران ، مطبعهء طلوع ، ( بدون تاريخ ) .