مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٦٤

درّ النضيد 4511945 خ 0 1 خ مِن لآلى فكره « 1 »

اوست تنها و جز او نيست خداوند دگر * وين دگرها كه تو بينى همه يكسو سمراد 2611945 خ 0 7 خ

ديگرى را بجز او خواهم اگر بستايم * هرگز ايزد لب من را به سخن نگشاياد

تا كه من باشم خواهم همه از ايزد پاك * كه هوا خواهش تا باشد دلشاد زياد 1511945 خ 0 8 خ

جز اديب از دگرى نايد اين گونه سخن * كانچه آن آيد ، از باز نيايد از خاد 9311945 خ 0 9 خ

* * *