مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٥٤

خطاب به آستان ملك پاسبان حضرت ثامن الائمه على بن موسى الرضا عليه السلام « 1 »

2 / 33

اى خاك طوس مدفن سبط پيمبرى * يا للعجب كه فرشى و از عرش برترى

فرشى ولى ز رفعت بالاترى ز عرش * خاكى ولى ز پاكى درّى و گوهرى

مسّ وجود ، زر شود از كيمياى تو * پندارم آنكه معدن گوگرد احمرى 8111945 خ 0 1 خ

پيروزه پرورى چه بود پيش خاك تو * اى خاك پاك طوس ، تو خورشيد پرورى

خورشيد پروريدن هم نيست شأن تو * زيرا كه مَضْجَع 9111945 خ 0 2 خ خَلَف الصدق 0111945 خ 0 3 خ حيدرى

اى آستان عرش نشان خديو طوس * در محكمىّ پايه ، چو سدّ سكندرى

اى حجّت خدا و ولى به حق كه تو * بر حق ولى حق و وصى پيمبرى

هم گاه لطف ضامن آهوى وحشيى * هم وقت قهر بيشهء حق را غضنفرى

هم سبط مصطفايى و هم نسل مرتضى * هم والى ولايت و سلطان كشورى

هم خازن بهشتى و هم حاكم جحيم 1111945 خ 0 4 خ * هم شافع گناهى و ساقى كوثرى

هم هشتمين امامى و هم اولين ظهور * از صُلب 2111945 خ 0 5 خ پاك طيّب موسى بن جعفرى

هم شير پرده از تو شود شير مرغزار * هم چوب دستى از تو شود مار حِميرى 9901945 خ 0 6 خ

هم آسمان به حكم تو گردد به گرد خاك * هم آفتاب از تو كند نور گسترى

باشد غلامى سر كوى تو خواجگى * باشد گدايى در لطفت توانگرى

خارى كه ز ايران درت را خلد به پاى * خوشتر بود ز قاقُم 9211945 خ 0 7 خ و ديباى ششترى

گر پرده برگشايى از آن روى دلفروز * خورشيد و مه شوند به حسن تو مشترى

تا گشت جايگاه تو در فرش از شرف * از عرش نى عجب كه كند فرش برترى

گر تربيت نيابد از نور راى تو * خورشيد آسمان نكند ذرّه پرورى

در بزم دوستان تو بر دفع چشم زخم * كيوان كند سپندى و خورشيد مجمرى 5111945 خ 0 8 خ

گردن نهد به خط غلامى و بندگى * بر دست بندگان تو اين چرخ چنبرى

( 1 ) ديوان طرب ، همان چاپ .