مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٥٠

و له ايضا

من صفاى در سلطانم و بر ديدهء من * خاك اين راهگذر كُحل 2801945 خ 0 17 خ صفاهان منست

غافل آنان كه بتوحيد مرا سخره 3801945 خ 0 18 خ كنند * دركشان مسخرهء حكمت و عرفان منست

كاش خوانند ز تنزيل قل اللّه 4801945 خ 0 19 خ فذر * تا نپندارند اين عنوان عنوان منست

گفت من گفت نبى 5801945 خ 0 20 خ گفت نبى سرّ نبى * صدق دعويرا هان برهان فرقان منست

در نبى گفت و فى انفسكم هو معكم 6801945 خ 0 21 خ * اين معيّت را عينيّت بنيان منست

نيست بشكفته بجز يك گل سورى 7801945 خ 0 22 خ در باغ * وان گل سورى بر طرف گلستان منست

نيست آسان سخن وحدت من سرّ خداست * مشكلى نيست كه بتوان گفت آسان منست 8801945 خ 0 23 خ

بس گرانست مپندار خزف خرده مگير * مفروش ارزان اين پند كه مرجان منست

صدف صاف شو اى نفس كه اين عقد لئال * رشحاتيست 9801945 خ 0 24 خ كه از بارش نيسان 0901945 خ 0 25 خ منست

* * *