مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٤٥

در مدح امام رضا عليه السلام *

2 / 32

در مدح امام رضا عليه السلام *

در مدح امام رضا عليه السلام *

شب قدر ما آن زلف چنو شام سياست * روز را گر بودى قدر ز قدر شب ماست

آسمانست زمينى كه نظرگاه منست * كه بهر ذرّه كه ميبينم خورشيد سماست

يار در خلوت من هر سر شب تا دم صبح * هر دم صبح به مشكويم 5601945 خ 0 1 خ تا وقت مساست

گاه بر گونه‌ام آن روى چنو 6601945 خ 0 2 خ روز سپيد * گاه در دستم آن زلف چنو شام سياست

چشم من دل شد و دل چشم بيكتائى خواست * دل و چشم من يكديده و يكدل دو گواست

شاهدى بهتر ازين نيست كه در دست منست * كه به يكتائى او شاهد آن زلف دوتاست

از دل ما طلب آن قبله كه هر روى بر اوست * طلعت دوست بود قبله و دل قبله نماست

دعوت يار مكن گر كه كنى اى طالب * مگذر از دل بيدار كه محراب دعاست

يار پيداست همى هى چه دوى سوى بسوى * اوست بىسوى و ز هر سوى كه بينى پيداست

طفل وحدت به نزادست خطا مام وجود * مادر 9301945 خ 0 3 خ آنكه نزادست موحّد به خطاست

نيست جز دوست اگر هست به بالا و بپست * پست اگر بيند بيناى حقيقت بالاست

سست منگر به گل و سنگ و سفال و در و كوى * كه گل و سنگ و سفال و در و كو نيست خداست

نه بهر چشم عيانست به ما خرده مگير * روشنست اينكه نه هر ديده كه بينى بيناست

زرفانى كه نه در صرَّه 1401945 خ 0 4 خ سلطان و وزير * گنج باقيست كه در سلسلهء فقر گداست

نه گدائى كه بود دستخوش 2401945 خ 0 5 خ سيم ملوك * آنكه خاك كف پاى او اكسير طلاست

نه طلائى كه بود دستكش قيد خلاص * زر بىغش كه خلوصش دل مرد داناست

قطره و دريا پيش دل داناست يكى * قطره‌اى نيست اگر باشد عين درياست

عين درياست كه بگرفته سراپاى وجود * يك وجودست سراپاى اگر سر يا پاست

شرط اين غوص بود جستن از جوى دويى * گوهر وحدت موجود بدرياى جزاست

بى كم و كاست وجودست بهر ذرهء كه هست * غير او نيست همينست سخن بى كم و كاست

دو خدا نيست بخير و شر شر نيست وجود * خير محضست كه در وحدت هستى يكتاست