مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٤٤

در منقبت حضرت ثامن الائمه على بن موسى الرضا عليه السلام « 1 »

وان چارتن كيا كه بر ايشان توئى پدر * اين چار 3301945 خ 0 44 خ مام كودك اين چار تن كياست

تو گوهر جلالى و آن هفت تن محيط * تو جوهر جمالى و اين چار تن جلاست

بىحضرت تو طاعت بيقدر و بيمحل * بىخدمت تو دولت بيكار و بىكياست

از پادشه غنيست گداى در ولىّ * جز بنده كيست آنكه در اين پادشه گداست

چندانكه بندگان ترا نيستى و فقر * اى پادشاه امر ترا دولت و غناست

چندانكه دشمنان ترا ضيق 4301945 خ 0 45 خ و انقباض * دست وجود بخش ترا بسطت 5301945 خ 0 46 خ و سخاست

بردار ذرّه را كه ترا ذرّه آفتاب * بنواز بنده را كه ترا بنده پادشاست

* * *