مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٣٣

در منقبت حضرت على بن موسى الرضا عليه السلام « 1 »

گر آهوى چشمان تو شد دزد چه پروا * تا پادشه طوس بود ضامن آهو

آن قبلهء هشتم كه به بُستان جلالش * كمتر ز تُرنجى بود اين گنبد نُه تو

او مقصد حق آمد و حق مقصد او گشت * بر سنّت الجنسُ مَعَ الجنسِ يميلُو 4590945 خ 0 2 خ

او را نتوان يافت بجز در بر يزدان * يزدان نتوان ديد بجز در به رخ او

كاخش همه با ساحت قدس آمده همدوش * كويش همه با عرش الهى زده پهلو

گو مهر ميفروز رخ از چرخ در آن كاخ * گو حور ميفراز قد از خُلد در آن كو

هر توده‌اى از گرد رهش گنبد مينا * هر ذرّه‌اى از خاك درش روضهء مينو

اى آيت وحدت كه بود مهر تو منظور * از مصحف و از حكم الى اللّه انيبوا 7490945 خ 0 3 خ

در كعبه پى ديدن چهر تو روا رو 8490945 خ 0 4 خ * در دير به ورزيدن مهر تو هياهو

نسرشت گِل آدم اگر دست تو تا حال * در ملك عدم بود نشسته به دو زانو

از شوكت يك موى تو موسى خبر ار داشت * صد بار روان باخت نگشته ارِنى گو 9490945 خ 0 5 خ

با لعل روان بخش تو انفاس مسيحا * ماند تن بيجان چو برِ معجزه جادو

اندر چمن فيض تو كارايش هستيست * ارواح رُسُل در شُمر سبزهء خودرو

اوصاف تو و عشق تو اى شاه فكنده‌ست * تاج الشعرا 0590945 خ 0 6 خ را به درنگ و به تكاپو

در باز پذيرفتن اين تازه چكامه * مِنْ مَنِّكَ اسْتَوْثِقُ مِنْ طولِكَ ارْجُو 1590945 خ 0 7 خ

* * *