مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٣١

در منقبت امام ثامن علىّ بن موسى الرضا عليه السلام « 1 »

هفت و چاراى مير دين پرور تو را اصلند و فرع * اصل و فرع اى مير دين پرور تو را هفتند و چار 8390945 خ 0 16 خ

كردگار از نكهت خُلقت بر آدم داده روح * داده روح از نكهت خلقت بر آدم كردگار

شام تار از ماه رخسار تو روشن همچو مهر * همچو مهر از ماه رخسار تو روشن شام تار

چون هَزار 9390945 خ 0 17 خ از هجر رويت ناله‌ها دارد بهشت * ناله‌ها دارد بهشت از هجر رويت چون هزار

اقتدار از خاك درگاه تو گردون كرده كسب * كرده كسب از خاك درگاه تو گردون اقتدار

كوهسار افتاده در ميزان حلمت ذرّه سان * ذره سان افتاده در ميزان حلمت كوهسار

ذرّه‌وار آمد « شباب » اى شه به مهرت ملتجى 1490945 خ 0 18 خ * ملتجى آمد « شهاب » اى شه به مهرت ذرّه‌وار

كرده‌ام گر اقتصار از وصف قَدرت قاصرم * قاصرم از وصف قدرت كرده‌ام گر اقتصار

در شمار 2490945 خ 0 19 خ از من متاب اى ابر رحمت روى لطف * روى لطف از من متاب اى ابر رحمت در شمار

* * *