مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٢٠

در مدح امام ثامن ضامن على بن موسى الرضا عليه آلاف التحية و الثنا ارواحنا له الفدا « 1 »

[ 25 ] ميرزا محمد رضا قليخان متخلّص و معروف به هماى شيرازى از شاعران قرن سيزدهم هجرى است . وى نزد علماى فارس تحصيل كرد .

سپس در تهران ساكن شد و مدّتى بعد به اصفهان رفت . هماى شيرازى از معاصران و معاشران رضا قليخان هدايت صاحب كتاب « مجمع الفصحا » بود .

وفاتش در سال 1290 ه . ق . اتفاق افتاد .

زهى بارگاهت بر از عرش اعظم * به تعظيم تو پشت نه آسمان خم

تو مقصود بودى و گرنه نبودى * رسوم دو گيتى ، بناى دو عالم

نهادى تو بر فرق او تاج علّم 2780945 خ 0 1 خ * كه آدم علم زد بر از عرش اعظم

به صورت تو فرزند آدم و ليكن * به معنى است فرزند فرزندت آدم

خراسان شد از مدفنت باغ رضوان * خورستان شد از طلعتت كاخ مظلَم

به سوى تو پويد مراد از تو جويد * چه در دستت آهو چه در بيشه ضيغم

رسوم همه انبيا از تو ظاهر * علوم همه اوليا در تو مدغَم 3780945 خ 0 2 خ

كسى چون ثناى تو گويد به دانش ؟ * به گردون نشايد رسيدن به سُلَّم 5680945 خ 0 3 خ

به دشتى كه بارد سحاب عطايت * همه جان برويد به جاى سپر غم

اگر پور مريم تنى كرد زنده * تو يك دم كنى زنده صد پور مريم

به چشم ملك در فلك گر نهى پا * ملك گويدت مرحبا خير مقدم

تو معمار كاخ سپهرى كه اينسان * چو رأى بلند تو گرديد محكم

( 1 ) ديوان هماى شيرازى ، به كوشش احمد كرمى ، تهران ، چاپ سلسله نشريات « ما » 1363 ش .