مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٠٦

قصيده در مدح حضرت على ابن موسى الرضا ( ع ) « 1 »

هم شرم پيش خالق هم منّت خلايق * هم كثرت علايق هم قلّت مداخل

پشتم شكست فاقه ، چندانكه رفت طاقه * وافتاده از علاقه ، بر گردنم سلاسل

شاها به حق احمد ختم رسل محمد * كامد نخوانده ابجد ، كونين را حلاحل

آن موج بحرذ اخرو 2870945 خ 0 17 خ آن صاحب مفاخر * هم آخر اواخر هم اول اوايل

مصداق طاى طس فحواى سين يس 3870945 خ 0 18 خ * آن زبدهء اساطين 4870945 خ 0 19 خ وان قُدوه 5870945 خ 0 20 خ قبايل

شاها به حق حيدر آن صف شكن مظفر * خيبر گشاى صفدر لشكرشكن سلاسل

آن مظهر العجائب وان مظهر الغرائب * آن دافع النوائب 6870945 خ 0 21 خ آن رافع النوازل

كافزاى لطف خاصم وز فقر كن خلاصم * بستان ز وى قصاصم اى دادخواه عادل

زين پس مدار صحبت از مسكنت شكايت * كانشه ز يمن همت بنمايدت وسايل

آيد ز طرف هر راغ 7870945 خ 0 22 خ تا لحن ناخوش زاغ * خيزد ز صحن هر باغ تا نالهء عنادل 8870945 خ 0 23 خ

بادا عدويش از غم چون صوت زاغ درهم * يارش زهى فرح دم چون لهجهء بلابل 9870945 خ 0 24 خ