مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٩٦

در نعت امام ثامن ضامن على بن موسى الرضا سلام اللّه عليه

بلى هر كه مدّاح ذات تو باشد * ز جرمش چه بيم و زنارش چه پروا

كيم ؟ جاهلى نيك بدخواه و بدخو * كيم غافلى سخت خودروى و خود را

ز بس در معاصى برآورده‌ام سر * ز بس در كبائر فرو برده‌ام پا

ز من ننگ دارند گبر و مسلمان * ز من عار دارند هندو و ترسا

به روز قيامت كه از هول محشر * گدازد به هر سينه ز انديشه دلها

ز روى ترحّم به من رحمت آور * به چشم عنايت به من ديده بگشا

صبا دل قوى دار كز روى رحمت * امام همامت شفيعست و مولا

گمانم نباشد كه در روز محشر * غلامان خود را پسندند رسوا

بود تا درت رشك گردنده گردون * دهد تا رخت شرم تابنده بيضا

ز كوى تو مهجور جان اعادى * ز روى تو پر نور چشم احبّا

* * *