مناقب فاطمى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٩٢

25 در مدح فاطمه زهرا عليها السّلام

به شوق و شعف دشمنان از شماتت * به قلب رسول اللّه آورده اخگر

كه نبود به ختم رُسُل جانشينى * ز فقدان اولاد گرديده ابتَر

يقين از پى رحلتش در زمانه * كه اسلام و دين است برچيده يكسر

نبى چون غمين گشت جبريل از حق * به دلجوييش نازل آورده كوثر

عطا بر تو كوثر نموديم ز احسان * كه نايد به دل گرد غم بار ديگر

به نهر بهشت و به خير كثيرت * به تكثير نسلت ز زهراى اطهر

چه زهرا كه شد لؤلؤ بحر عصمت * چه زهرا كه برج حيا راست اختر

چه زهرا كه بر هَل اتى 9535945 خ 0 6 خ بود مقصد * چه زهرا كه بُد مَظهَر حى داور

چه زهرا كه شد علّتِ مُبقِى 0635945 خ 0 7 خ دين * چه زهرا كه از عالمى گشته مهتر

چه زهرا كه بد خلقتش فوق ممكن * چه زهرا كه تطهير را گشته مضمر

چه زهرا كه گر ذات پاكش نبودى * شدى غنچهء دين و رسم تو پرپر

چه زهرا كه در قلزم عصمت خود * همى يازده گوهر آورده دربر

چه زهرا كه بر جنس زن گشته سرور * چه زهرا كه بُد بانوى روز محشر

چه زهرا كه شد خادمش حور و غلمان * چه زهرا كنيزش بود صد چو هاجر

چه زهرا كه آيينهء حق نمايى * چه زهرا كه مرآت ذات پيمبر

چه زهرا كه بد حب او اصل ايمان * چه زهرا كه شد بغض او قهر داور ،

چه زهرا كه شد مهر او خلد و جنّت * چه زهرا كه بد قهر او نار و آذر ،

بود فاطمه حافظ دين و آيين * بود فاطمه ناشر حكم داور

بود فاطمه قرة العين و دختت * بود فاطمه بر تو جانى به پيكر

بود فاطمه شاخ اسلام را گل * بود فاطمه نخل توحيد را بر

بود فاطمه بر على كفو و همدم * بود فاطمه مونس و يار حيدر

اگر خلقت پاك حيدر نبودى * به زهرا نبودى دگر كفو همسر

از اين نعمت حق فَصَلّ لِرَبّك 1635945 خ 0 8 خ * به شكرانهء اين همه خير فَانحَر ( 8 )

دل آسوده مىباش اندر زمانه * كه نسل تو برپاست زين يكه دختر

زمين گردد از نسل پاكت گلستان * زمان گردد از آل طه منوّر

مده‌اى حبيبم ز غم بر دلت ره * كه عاص بن وائل 3635945 خ 0 9 خ بود شوم و ابتر