مناقب فاطمى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٧٦

19 در مدح حضرت صدّيقهء طاهره عليها سلام

در گلشن ختم رُسُل از نخلِ عنايت * روييد يكى شاخه پر از غنچهء آيت

از قدر و شرف شد صدف دُرّ ولايت * انجام بدايت شد ، آغاز نهايت

شد همسر سرّ اللّه 8625945 خ 0 3 خ و ميزان هدايت * شاهين الوهيّت ، زد باز به تيهو

هستىّ حيات ابد و مادر سرمد * حىّ احدى راتبه ، سرّ دل احمد

بحر ازلى جزر و بحار ابدى مدّ * سرمايهء جاه و شرف و قدر محمّد

شيرازهء راز كتب فرد حد و مدّ * اصل صدف گوهر هر يازده لؤلؤ

آن جوهر قدسيّه كه اندر قُدُس ذات 0725945 خ 0 4 خ * چون ارض و سما ، تن زد از حمل امانات 1725945 خ 0 5 خ

شد ذات مقدّس را حامل ز كرامات * آن صورت هر معنى ، آن معنى آيات

كشّاف مهمّات شد و قبلهء حاجات * بر درگه او جنّ و ملك گرم تكاپو

در سينهء اسرار ، عيان عصمت ذاتش * در مردمك ديده ، نهان نور صفاتش

عارف نسرايد بجز از اصل حياتش * چون ديد ز هر طورى 2725945 خ 0 6 خ طور لمعاتش

تقديس همه شيئ بود از نفخاتش * او داده به تن جان و به مى رنگ و به گل بو

يا فاطمه ، اى خاتمهء مقصد خلقت * اى قائمهء هستى ، اى آيت رحمت

اى خالق قدر و شرف و مالك عصمت * هر چند عطاى تو فزونست به رفعت

محتاجم و حاجت طلب اى قاضى حاجت * نوميد نشد از در امّيد تو هندو

اى مريم دو عيسى ، وى طور دو موسا * اى عصمت يك معتصم 3725945 خ 0 7 خ و فُلك دو دريا

اى شمس يكى برج و يا برج دو جوزا * لالاى دو لؤلؤئى و لؤلوى دو لالا ،

روح دو روانى و روان دو هيولا * تو آب حياتى و همه خلق جهان ، جو

در هر صفتى اعظم اسماء الهى * اندر فَلَك قُدرت نبود چو تو ماهى

عالم همگى بندهء شرمنده ، تو شاهى * نى غير تو حصنى 4725945 خ 0 8 خ ، نى ملاذى 5725945 خ 0 9 خ ، نه پناهى