مناقب فاطمى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٧٢

پانوشتها

مكن اى گنج لطف حقّ محروم * بنده‌اى چون مرا ز فيض عطا

شرف اين بس بود كه سلطانى * تو و آل تراست مدح سرا

كن مدد تا ز عترت تو شود * تعزيت سنج و منقبت پيرا

خادم العترتش لقب به مديح * از تو و عترت تو باد سزا

تا سيه زاغ شب چو بيضه نهد * خواند آن بيضه را فلك بيضا

ظل مهر چهارده انوار * باد بر هر سرى چو بر همسا 8525945 خ 0 16 خ

پانوشتها

پانوشتها

3325945 خ 0 ( 1 ) خ . صباح و مسا : صبح و شام

3325945 خ 0 ( 2 ) خ . فرقت : دورى

4325945 خ 0 ( 3 ) خ . لعبت بلا بالا : آن زيبا رويى كه قدّش بلاى جان عاشقان است .

4325945 خ 0 ( 4 ) خ . اشاره است به حديث البلاء للولاء : بلا و گرفتارى و سختى براى دوستداران است . شاعرى در اين زمينه گويد :

هر كه درين دور مقربتر است * جام بلا بيشترش مىدهند

حديث مذكور به صورتى ديگر نيز نقل شده است :

انّ البلاء موكّل بالانبياء ثم الاولياء ثمّ الامثل فالامثل .

4325945 خ 0 ( 5 ) خ . ام الائمة النجباء : لقب حضرت زهرا ( س ) - نجباء جمع نجيب : بزرگواران .

4325945 خ 0 ( 6 ) خ . صيت : آوازه

4325945 خ 0 ( 7 ) خ . مهيمن : از اسماء الهى - آنكه ايمن كند ديگرى را از خوف ( غياث ) .

5325945 خ 0 ( 8 ) خ . هفت آباء : هفت سيّاره .

5325945 خ 0 ( 9 ) خ . چار مام : عناصر اربعه : آب و خاك و باد و آتش .

5325945 خ 0 ( 10 ) خ . اما ( جمع : امه ) كنيزك ( غياث ) .

5325945 خ 0 ( 11 ) خ . تاج كرّمنا : اشاره است به آيهء كريمهء : وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا » . « و ما فرزندان آدم را بسيار گرامى داشتيم و آنها را به مركب بحر و بر سوار كرديم و از هر غذاى پاكيزه آنها را روزى داديم و بر بسيارى از مخلوقات خود برترى و فضيلت بخشيديم . » ( سوره اسراء ، آيهء 70 )

5325945 خ 0 ( 12 ) خ . ناظر است به آيهء شريفهء : « وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها . . . » « خداى عالم همه اسماء را به آدم تعليم داد . . . »

( سورهء بقره ، آيهء 31 )