مناقب فاطمى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٧٠

18 در ستايش حضرت صدّيقهء كبرى فاطمة الزهرا سلام اللّه عليها

چشمم از اشك ، زمزم افشان است * بى رخش كان به كعبه داد صفا

مبتلا در بلا مرا خواهد * غم آن لعبت بلا بالا 0425945 خ 0 3 خ

نقش زلف و قدش ز بس بستم * در دل خويش هستيم شد لا

طالعم كجرو است چون سرطان * من و غم تو اميم چون جوزا

كشت عمر از نشاط سنبله خيز * نيست بى آن دو زلف سنبل سا

دستم آوخ چو عمر كوته خصم * نارسا شد بدان كمندِ رسا

گنج جان در طلسم جسمانى * چند گه بود ايمن از يغما

بى خبر بهر غارتش ناگاه * تُرك يغمايى آمد از يغما

عشق كرد آنچه خواست با من يافت * چون به ملك وجودم استيلا

گر نه محكوم عشق بود ، نبود * پيرِ اسلام پير و ترسا

ورنه فرمان عشق بست ، كه بست ؟ * دل وامق به طرّهء عَذرا

عاشق از عشق در بلاست بلى * لازم آمد بلا به اهل ولا 1425945 خ 0 4 خ

عشق را شعبه هاست كز هر يك * به مقامى رهى شود پيدا

دستگاه بزرگ عشق گران * راست چون نى ز جان خلق نوا

نيست جز مهر اهل بيت رسول * كه دل كاينات از او شيدا

اهل بيتى كه جدّ امجدشان * ختم پيغمبران رسول خدا

پدر تاجور ابو الحسنين * مادر امّ الائمةِ النُجَبا 4425945 خ 0 5 خ

شمس رخشندهء سپهر عفاف * زهرهء تابناك برج حيا

بضعهء مصطفى حبيبهء حق * زوجهء شاه لا فتى زهرا

صدف يازده گهر كه از او ، * گشت قدر نه آسمان و الا ،

چار عنصر به دو گرفت قوام * هفت كوكب به دو فزود ضيا

هشت خلد از وجود مسعودش جست زيب و طراز و فرّ و بها

شش جهت را فرو گرفت تمام * نه غلط ، بلكه سر بسر اشيا

فيض مهرش چو حيدر صفدر * صيت 5425945 خ 0 6 خ قدرش چه سيّد بطحا

ذاتش آن فرد كلى از ايجاد * كه مهيمن 6425945 خ 0 7 خ شده است بر اجزا

در بشر غير او كرا باشد * هيكل از انس و طينت از حورا