مناقب فاطمى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٢٩

پانوشتها

نيش عقرب مىخورم هر دم كه كار من فتاد * با گروهى سفله و ناجنس چون جنس هوام 1894945 خ 0 14 خ

خون دل از ديده امشب مىرود اما خوشم * كاگهست از حال اين دلخسته عين لا يَنام 2894945 خ 0 15 خ

مرهم از لطف تو خواهم گرچه دارم زين خسان * بر جگر زخمى كه ممكن نيست او را التيام

تا بود رسم غم و شادى درين دير كهن * تا به شكل خم بود گردون و مه باشد چو جام

دشمنانت در خمار غم ز فوت مدّعا * دوستانت را شراب عيش بر لب صبح و شام

پانوشتها

پانوشتها

4694945 خ 0 ( 1 ) خ . بضعهء خير الانام : پارهء تن رسول اللّه ( ص ) ، اشاره است به حديث : فاطمة بضعة منّى .

4694945 خ 0 ( 2 ) خ . مهد : گاهواره و زمين . مهد عليا : ظاهرا اشاره به آسمان و فلك كه در سه بيت بعد هم بدان اشاره دارد .

4694945 خ 0 ( 3 ) خ . قاسم جنّت : منظور حضرت على ( ع ) است كه ساقى كوثر و قاسم ( قسمت كنندهء ) جنّت و نار مىباشد .

5694945 خ 0 ( 4 ) خ . دار السلام : بهشت .

5694945 خ 0 ( 5 ) خ . سبحان الّذى يحي العظام : منزّه است خداوندى كه استخوانهاى [ پوسيده ] را دوباره زنده مىكند .

5694945 خ 0 ( 6 ) خ . مسامّ : ( جمع مسّم ) سوراخهاى بغايت باريك كه در تمامى جلد بدن آدمى ، زير هر بن موى باشد ( غياث ) .

5694945 خ 0 ( 7 ) خ . طايران سدره : فرشتگان عالم بالا .

5694945 خ 0 ( 8 ) خ . لمعه : روشنايى ، پرتو .

5694945 خ 0 ( 9 ) خ . ظاهرا اشاره دارد به : « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » . « خدا چنين مىخواهد كه رجس هر آلايش را از شما خانوادهء نبوّت ببرد و شما را از هر عيب پاك و منزّه گرداند . » ( بخشى از آيهء 33 سورهء احزاب ) .

5694945 خ 0 ( 10 ) خ . قرعه : چوب پاره يا آنچه از برنج و رويين سازند كه بدان فال گيرند . طاهرا قرعه را بر زمين مىافكنده‌اند .

5694945 خ 0 ( 11 ) خ . ارتسام : نقش و رسم شدن .

5694945 خ 0 ( 12 ) خ . موالات : دوستى و پيوستگى و پيروى كردن . موالات كرام : دوستى افراد كريم و بخشنده و بزرگوار .

5694945 خ 0 ( 13 ) خ . حمام : كبوتر

6694945 خ 0 ( 14 ) خ . هوامّ : حشرات

6694945 خ 0 ( 15 ) خ . عين لا ينام . . . : ظاهرا اشاره دارد به حديثى كه از رسول اكرم ( ص ) منقول است : « تنام عيناى و لا ينام قلبى » « دو چشمم به خواب مىرود ولى قلبم به خواب نمىرود . » ( مسند احمد حنبل ، ج 1 ، ص 220 ) . اين حديث بدين صورت نيز نقل شده است : « انّا معشر الانبياء تنام اعيننا و لا تنام قلوبنا . » ( جامع صغير ، ج 1 ، ص 100 ) .