مناقب فاطمى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٦

پانوشتها

اين گوهر از جناب رسول اللّه * پاك است و داور است خريدارش

كفوى 7784945 خ 0 3 خ نداشت حضرت صدّيقه * گرمى نبود حيدر كرّارش

جنّات عدن خاك در زهرا * رضوان ز هشت خلد بود عارش

رضوان 8784945 خ 0 4 خ به هشت خلد نيارد سر * صدّيقه گر به حشر بود يارش

باكش ز هفت دوزخ سوزان نى * زهرا چو هست يار و مددكارش

پانوشتها

پانوشتها

3684945 خ 0 ( 1 ) خ . صندق : صندوق

3684945 خ 0 ( 2 ) خ . دسيسه يا ( دسيّه ) : در برخى از چاپهاى ديوان به صورت نخست آمده و ظاهرا معنى پنهان و پوشيده ( عفيفه ) از آن اراده شده است .

مرحوم دهخدا در تعليقات چاپ سيد نصر اللّه تقوى چنين نوشته است : اين كلمه همانند صفتى به دنبال كلمهء مريم در بيت ذيل از ناصر خسرو آمده است :

هم از دَمَش مسيح شود پرّان * هم مريم دسيّه ز گفتارش

( ديوان ، ص 209 )

ظاهرا « صفيّه » يا « صديقه » ( به فتح صاد به جاى صديّقه به كسر صاد با دال مشدّد ) در مقام اشاره به آيهء : إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاكِ وَ طَهَّرَكِ . . . ( آل عمران / آيهء 42 )

يا : وَ اصْطَفاكِ عَلى نِساءِ الْعالَمِينَ . ( آل عمران / آيهء 42 )

يا : مَا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَ أُمُّهُ صِدِّيقَةٌ . . . ( سورهء مائده / آيهء 75 )

يا : اينكه كلمهء « عفيفه » باشد در مقام توجّه به بيت ذيل از ناصر خسرو :

تويى كه جز تو نپنداشت با بصارت خويش * عفيفه مريم مر پور خويش را پدرى

( ديوان ناصر خسرو ، ص 484 )

ديوان ناصر خسرو چاپ مجتبى مينوى و دكتر مهدى محقق اين قصيده را فاقد است .

5684945 خ 0 ( 3 ) خ . كفو : همسر .

5684945 خ 0 ( 4 ) خ . رضوان : نگهبان و دربان بهشت . رضوان به معنى بهشت نيز مىباشد .