مناقب فاطمى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٣٨

پانوشتها

اى يگانه گوهر خلقت كه همتاى تو نيست * جز ولىّ اللّهِ اعظم 1655945 خ 0 2 خ كفو و همتاى دگر

آنكه انگشتر به سائل داد هنگام نماز 2655945 خ 0 3 خ * آنكه اطعام مساكين كرد هر شام و سحر

جامه بخشيدى به سائل تا تو در شام زفاف * اين جهان و جمله هستى را نهادى پشت سر

كنزِ اسرار نهان و گنج خيرات و حسان 3655945 خ 0 4 خ * زُبدهء طه و ياسين رمز و انشَقّ القَمَر 4655945 خ 0 5 خ

ما سوىَ اللّه را سر تعظيم خم در پيش توست * چون تويى فخر البشر بنت الرسول المفتخَر

از محمّد خو ز مادر خصلت ، از حيدر صفت * در تو باشد جمع اى نخل نبوت را ثمر

هم به گلزار نبوّت نو گلى اى جان پاك * هم ز دامان تو شد نخل امامت بارور

سرخ رو اسلام شد از خون فرزندت حسين * حلم زينب كرد كاخ كفر را زير و زَبَر

گوهر نام تو تاج سرفرازان را نشان * نور يزدان گشته از دامان پاكت جلوه‌گر

اى مسيحا عبد و حوّا خادم و مريم كنيز 5655945 خ 0 6 خ * انبيا را رهنما و اوليا را راهبر

روز ميلادت محبّان تو را فرخنده باد * تا نهند اندر ره باب تو گامى پيشتر

آه از آن ساعت كه از دست جفاى روزگار * خاطرات افسرد و پهلويت شكست از ضرب در

مَهبَطِ 6655945 خ 0 7 خ جبريل و آتش اين چه بيداد است داد * خانهء حق را به ناحق دست ناحق زد شرر

عصمت پاك خدا و سِقط محسن اى دريغ * زين جفاى بىحساب و زين خطاى بىشمر

دوستانت را هماره لطف حق بادا قرين * دشمنانت را بود روز جزا جا در سقر

مىسزد گر طبع مردانى به مَدحَت تا ابَد * دمبدم در گلشن توحيد باشد نغمه‌گر

پانوشتها

پانوشتها

7555945 خ 0 ( 1 ) خ . وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشى : سوگند به شب تار هنگامى پردهء سياه جهان را بپوشاند ( سورهء ليل ، آيهء 1 )

8555945 خ 0 ( 2 ) خ . ولى اللّه اعظم : حضرت على عليه السلام .

8555945 خ 0 ( 3 ) خ . اشاره است به آيهء شريفه : « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ » . جزين نيست كه دوست شما خداست و فرستادهء او و آنان كه ايمان آوردند ، آنان كه به پا مىدارند نماز را و مىدهند زكات را و ايشان ركوع كنندگانند ( سورهء مائده ، آيهء 61 ) . نقل شده است كه شأن نزول اين آيه در مورد حضرت على ( ع ) و بخشيدن خاتم به سائل است .

8555945 خ 0 ( 4 ) خ . خيرات حسان : زنان و دختران خوب صورت نيكو سرشت . ( اين تعبير قرآنى در سورهء الرحمن ، آيهء 71 آمده است ) .