مناقب فاطمى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١١٨

34 در مديحهء ستر عظمى ، صدّيقهء كبرى و مليكه الملائكه و الانبيا فاطمه الزّهرا عليها الصلاة و السلام

جبريل پرده‌دار حريم جلال اوست * زين روى ، عالمش همه در زير شهپر است

تعبير ازو به ليلهء قدر و مباركه * زان روستى كه ليله ، مزيّن به اختر است

امّ الائِمَه ، عصمت كبرى چو در حساب * بر يازده ولىّ خداوند ، مادر است

مريم اگر ز دامنش عيسى ظهور كرد * امّ الائمه مادر شبيّر و شبّر 5845945 خ 0 5 خ است

هريك ز يازده پسرش مر مسيح را * بخشندهء روان ز لب روح‌پرور است

از جملهء زنان جهان برگزيده شد * او را خداى گفت كه پاك و مطهّر است

ابرام شد مودّت او در كتاب وحى 6845945 خ 0 6 خ * اين خود مودّتى است كه رضوان اكبر است

زان‌رو كه خوانده سيّدهء عالمش خداى * او را كنيز ، مريم و حوّا و هاجر است

روح جهان محمّد و انصاف اگر دهى * شك نيستت كه فاطمه ، روح پيمبر است

درّ يتيم ، از صدف آورد گوهرى * درّ يتيم ، زادهء او درّ و گوهر است

ماه دو هفته ، از شرف آورد دخترى * ماه دو هفته ، زادهء او ماه و اختر است

صدّيقهء زكيّه كه راحيل 7845945 خ 0 7 خ در سما * مدّاح ذات پاكش و كرسيش منبر است

منصورهء سماويه 8845945 خ 0 8 خ ، خاتون انبيا * كز نصرتش ولىّ موالى مظفّر است

خود سايه‌اى ز لطف تو طوبى است در بهشت * يك رشحه‌اى ز فيض تو تسنيم و كوثر 9845945 خ 0 9 خ است

شرمنده از لطايف خويش ار بود بهار * خورشيد در برابر رويش مكدّر است

اندر جلال او ، سفر وهم شد دراز * و اندر كمال او ، نظر عقل اقصر است

شد رشك طور ، خانهء شمعون 1945945 خ 0 10 خ ز فرط نور * سيناى ديگرى ز تجلّى چادر است

موسى اگر كند يد بيضا ز آستين * كوتاهش آستين بَرِ اعجاز معجر است

خاك درش كه نقش جبين ملايك است * تاج ملوك و قبلهء هر هفت كشور است

بر درگه حريم جلالش به افتخار * خاقان چين و نوذر و كاووس و قيصر است

قيصر كجا ، كه خادم اين آستان قدس * مقداد با حذيفه و سلمان و قيصر است

مدّاح آستانهء او شيخ آيتى * پروردهء حديث و فقيه سخنور است

قومى مرا به شعر ملامت كند و ليك * فخرم به شعر و مدحت زهراى اطهر است

در مدحت بتول نگويد چرا مديح * طبعى كه همچو بحر ، پر از درّ و گوهر است

در بزم دوستان نه همين بس در اين بلاد * خوانند گفته‌ام كه چو قند مكرّر است

شعر مرا به روضهء فردوس مىبرند * زان كام حوريان بهشتى چو شكّر است