مناقب فاطمى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٠٠

پانوشتها

درمانده‌ام اميد عنايت به تو دارم * در هر دو جهان چشم شفاعت به تو دارم

اى شافعه‌ى محشر ، صدّيقه كبرى

يا فاطمة الزهرا انّى بِكِ ارجُوا 6935945 خ 0 9 خ * محروم نشد از در احسان تو هندو

گيرم كه ز هندو بترم ، آمدم اين سو * اى شافعهء محشر اى بانوى مينو

جز درگه تو نيست اميدم به دگر جا

يا فاطمة الزهرا هر چند اثيمم 7935945 خ 0 10 خ * دل راهنما گشته به درگاه كريمم

گر ناخلف و عاق و تبه‌كار و لئيمم * انگار كه من هم سگ اصحاب رقيمم 8935945 خ 0 11 خ

بر دامن پاكان زده‌ام دستِ تولّا 9935945 خ 0 12 خ

در باديهء محنت و غم راه نوردم * بر گرد خود از فرط وله 0045945 خ 0 13 خ دائره گردم

دست از همه جا كوته رو سوى تو كردم * يا مرگ مرا خواه و يا چارهء دردم

از درگه يزدان كه توئى واسطهء ما

پانوشتها

پانوشتها

2835945 خ 0 ( 1 ) خ . ودود : دوست ، از اسماء خداوند متعال .

3835945 خ 0 ( 2 ) خ . محدّد : تحديد كرده شده ، محدود شده .

3835945 خ 0 ( 3 ) خ . ممجّد : به بزرگى نسبت داده شده و ستوده شده ( نفيسى ) .

3835945 خ 0 ( 4 ) خ . اشاره دارد به آيهء شريفه : « لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى لَا انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ » . كار دين به اجبار نيست ، راه هدايت و ضلالت