ايرانيان و يونانيان به روايت پلوتارخ ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٤

الكساندر

پرسشهاى شگفتى كه مىكنى جز در انتظار پاسخهاى شگفت مباش .

سپس از ديگرى پرسيد :

يك مردى چه كند كه نزد مردم بسيار گرامى باشد .

او چنين گفت :

نيرومند بوده ولى سهمناك نباشد .

از هفتمى پرسيد :

يك مردى چگونه مىتواند خدا شود .

پاسخ داد :

بايد آن كند كه جز از خدا برنمىآيد .

هشتمى پاسخ داد :

زندگى نيرومندتر از مرگ مىباشد زيرا مىتواند به آنهمه ، بدبختيها شكيبايى كند .

از آخرين چون پرسيد :

تا چه اندازه شايسته است كه آدمى زندگى كند ؟

پاسخ داد :

تا اندازه‌اى كه مرگ را بيشتر دوست دارد تا زنده ماندن را .

اين زمان الكساندر روى به آن كسى كرد كه او را به داورى برگمارده بودند و فرمان داد كه داورى خود را بنمايد :

او چنين گفت :

آنچه من فهميدم هر يكى از اينان بدتر از ديگرى پاسخ داد .

الكساندر گفت :

اگر داورى شما اين باشد نخست خود شما كشتنى خواهيد بود .

او پاسخ داد :

نه ! مگر آن گفته شما كه هر كه پاسخ بد داد كشته خواهد شد دروغ باشد .

كوتاه سخن ؛ الكساندر به هر كدام بخششى كرده همه را آزاد ساخت .

ولى به فيلسوفان ديگر كه مشهورتر از اينان بودند و هر كدام در گوشه‌اى تنها مىزيستند