ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ٧٤

مناجاة با حضرت قاضى الحاجات

شد مهر ووفا وصدق از عالم گم * كوشند به كين ومكر وحيله مردم

دارند وفا ومهربانى به زبان * ليكن دل اين خلق پر است از كژدم

دوست حقيقي كمياب است 192 - علم من سرشار واخلاقم پاك است وآن كس كه پاك بماند با پاكى مورد ستم قرار مىگيرد .

193 - اگر يك‌هزار دشمن بخواهم مىيابم واگر يك دوست صميمى بخواهم به آن دست نمىيابم .

هرچند كه خلق نيك دارى اي دل * هرگز بمراد خود نگشتى واصل

يك خصم اگر طلب كنى صد يأبى * يك يار به صد سال نگردد حاصل

گفتگو با خدا 194 - بار خدايا گام وقلب مرا استوار گردان ، اى خداى بزرگوار تو براي تكيه‌گاهم كافى هستى .

يا ربّ قدم وقلب مرا ثابت دار * كز بهر هدايت نكنم عزم كبار

يك قطره زلال خود بىغايت تو * كافى است براي مثل من چند هزار

مناجاة با خدا 195 - خسته‌دل از درد گناهان است با جسمي لاغر گريه را با صداى بلند سرداده است .

196 - بيدارى شب جسمش را آزرده تا جائى كه بصورت چوب خشكى درآمده است .