ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ٤٦٢

خطاب به فاطمه براي اطعام مسكينى

چون روز شود خطاى ايشان ظاهر * گر كشف حجاب وهم پندار كنند

تفأل به نيك 1728 - به آنچه ميل دارى تفأل بزن ، به دستت مىآيد كم شده است كه بگويند چيزى بوده است وبه عمل نيايد .

هر فال كه مىزنند از عالم غيب * ناگاه كند ظهور بىشبهه وريب

چون فال به هر طريق دارد اثرى * شك نيست كه فال بد زدن باشد عيب

اظهار حسب خويش 1729 - ما خودمان شخصيت داريم واز فرزندان با شخصيت‌ها هستيم وكودك ما به هنگامى كه در گهواره است كنيه‌اش تعيين مىگردد .

توضيح : در ميان عرب اضافه بر اسم وفأميل ( لقب ) ، كنيه هم هست . كلماتي كه أول آن أب ، ابن ، أم وبنت باشد كنيه است وبيشتر به اعتبار فرزندانشان ، اين عنوان داده مىشود مثلا مىگويند : أبو الحسن يعنى پدر حسن وآنگاه كه در گهواره است اضافه بر نام وفأميل كلمهء أبو الحسن را هم براي أو در نظر مىگيرند باين تفأل كه بزرگ مىشود ، ازدواج مىكند وفرزند مىآورد كه نام آن را حسن مىگذارد ويا مثلا به دختر مىگويند أم الحسن يعنى بزرگ مىشود وفرزندى مىآورد بنام حسن .

امام عليه السّلام مىخواهد بگويد : دليل شخصيت ما اين است كه بچه‌هاى ما كه در گهواره‌اند حساب پس از ازدواج خود را هم دارند .

1730 - ما وقتي ببينيم پست‌فطرتان بر بساط قدرت تكيه زنند بپامىخيزيم وبا آنان مبارزه مىكنيم .