ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ٤٤٦

در امر به صبر وشكيبائى

1668 - ( با چنين خطّ سيرى ) باز زيبائى دنيا مرا بطور باورنكردنى ديوانه كرده وعمر دنيا را آرزوها بر باد داده است .

1669 - اگر زهد دنيا را قبول كنم ، مردم را فريب داده‌ام .

تا كي به گناه خود شوم آلوده * وز مردم غافل شنوم بيهوده

يا ربّ كرمى كن كه نشينم فارغ * وز هر دو جهان دلم شود آسوده

نصيحت به امام حسين عليه السّلام 1670 - كسى كه خصلت‌هاى شايسته داشته باشد با آداب نيك وخوب زينت يافته است .

1671 - وكسى كه نسبت به مردم كم طمع باشد ، لباس‌هاى آسايش وامنيت دنيا را پوشيده است .

1672 - جوان در طول زندگى خود نمىداند با چه حوادثى مواجه خواهد شد .

1673 - بنابراين ، درصورتى كه روزگار با تو ناسازگارى كرد صبر كن ونسبت به خدا هدف وفكر خوب داشته باش ( زيرا خدا در حوادث مستقيما دخالت ندارد . )

1674 - در خانهء ( محيط ) ذلت‌بار توقف مكن ، زيرا ذلت ، پستى وشكست را همراه دارد .

1675 - اگر سخاوتمندى نسبت به تو احترام گذاشت ، زبانت به شكر باز باشد .

اى دوست طمع تو را نگونسار كند * بر هركه طمع كنى تو را خار كند

زنهار كه در صبر وقناعت كوشى * تا چرخ تو را مركز پرگار كند