ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ٤٢
مرثيه حضرت خاتم ص
يكتا هستم .
اى بنده ز روى صدق وإخلاص وأدب * در ياب بهشت ، باش با عيش وطرب
جرم وگنه تو سربه‌سر بخشيدم * ز نهار مترس هرچه خواهى بطلب
مصيبت حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله 60 - آيا پس از كفن نمودن وبه خاك سپردن وى با جامه‌هايش ، براي مرده‌ى ديگرى غمگين شوم ؟ !
61 - به غم رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله گرفتار شديم واز اين پس تا زنده‌ايم نمونه آن حضرت را براي نجات يافتن از رذالت نخواهيم يافت .
اكنون كه كشيد مصطفى صلّى اللّه عليه وآله سر به كفن * غمگين نشود به مرگ غيرش دل من
چيزى كه من از خلق كريمش ديدم * تا هست حيات من نخواهم ديدن
62 - رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله براي ما ( مسلمانان ) وأهل بيت خود همانند دژ بود ، پناهگاه بود ، جان‌پناهى بود از دشمن .
63 - هر وقت آن حضرت را مىديدى ، نور بود وهدايت ، روز وشب ، راه مىرفت ويا غذا مىخورد . ( مىدرخشيد وراهنمائى مىكرد . )
ما را ز رسول حقّ صلّى اللّه عليه وآله حمايت مىبود * وز ديدن أو لطف رعايت مىبود
از پرتو آفتاب رويش ما را * در خانه دل نور هدايت مىبود
« 1 »
( 1 ) - عبد اللّه پسر زيد انصارى وقتي خبر مرگ محمد ( ص ) را شنيد از خدا خواست چشمهايش كور شود تا پس از محمد ( ص ) روى كسى را نبيند . همان لحظه دعاى أو به أجابت رسيد . ص 127 شرح نهج البلاغة لاهيجى