ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ٣٩٢

مناجاة با قاضى الحاجات

هلاكتم ميفكن .

اى عارف اسرار نهاني گشته * سرچشمه آب زندگانى گشته

از ابر نوال خود مرا فيضى ده * چون فيض تو فياض تمامى گشته

1447 - اى سرچشمه ومعدن عظمت ، اى خداوند عزت وزيبائى اي هوشيارى كه گناهكاران را كيفر مىدهى ، اى صاحب كرم وبزرگوارى ، چقدر بخشاينده‌اى .

اى أهل شرف يافته حشمت از تو * عالم همه گشته غرق نعمت از تو

جمعى كه دم از عالم معنى زده‌اند * آموخته‌اند درس حكمت از تو

1448 - ( اي خدائى كه اين‌همه علامت وامتيازها را دارى ) مرا از جهنم وترس بزرگ آن حفظ كن وبمن پناه بده مرا از زندگانى پست جهنم وگرمى جاويدش واز آب جوشانش خلاص كن وپناهم ده .

يا ربّ دل من ز خلق ناخوش برهان * وز دوزخ گرم وتاب وآتش برهان

تا چند به اين وآن تعلق ورزم * يكباره مرا از اين كشاكش برهان

توضيح : امام عليه السّلام در بيست وسه شعر خدا را با علامت‌هاى مختلف خواند واينك خواسته‌هاى خود را شماره مىكند واولين خواسته ، نجات از آتش است ودنبال آن خواسته‌هاى ديگر :

1449 - دوست مرا قرآن قرار ده وجايگاهم را بهشت ، از زنان زيبا بمن تزويج كن واز جهنم امانم بده ودر آسايشگاه بهشت قرارم نما .