ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ٣٥

أشارت به ندامت اخروى در محبت أسباب دنيوي

زنده است ولى اثر زنده بودن ندارد . ( بفكر مردن نيست )

آن حال كه خلق مردنش مىخوانند * آسايش نفس است اگر مىدانند

موتى كه از آن اهل‌دلان درمانند * دردى است كه رو نمود وبىدرمانند

دنيا ، عروس هرجائى 33 - دنيا را سه طلاقه كن وهمسر ديگرى انتخاب كن .

34 - همسر ناپاكى است كه باكى از هم‌بسترشوندگان خود ندارد .

35 - آنگاه كه به خواسته‌ى خود رسيد ، پشت به وى كرده ، فرار مىكند .

اى دل ز سر عروس دنيا بگذر * كين پيرزنى است با هزاران شوهر

آن دم كه شود مراد طبعش حاصل * در حال كند جلوه به شخص ديگر

دوستى دنيا پشيمانى دارد 36 - آي عاشق دنيا ، روى دنيا طرف ديگرى است وآنگاه كه از تو جدا شد به خدا سوگند كه پشيمان خواهى شد .

تا چند أسير نفس شيطان باشى * افتاده به دام فسق وعصيان باشى

ترسم كه چه پرده از ميان بردارند * خوار وخجل وزار وپشيمان باشى

پرهيز از دنيا 37 - از دنيا پرهيز كن ، زيرا آستانه‌ى آن نابودى است جاى ماندن نيست .