ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ٣٣٥

منع جمعى كه عيب مردمان جويند

افتخار به علم ودانش 1220 - به تقسيم خدا در ميان خود ودشمن راضى هستم ، علم را به ما داد وبه دشمن ثروت .

1221 - علت خوشحالى من اين است كه مال بزودى فانى مىگردد وعلم هميشه باقي مىماند .

آن روز كه شد روزى مردم تقسيم * دادند به ما علم وبه دشمن زر وسيم

فردا كه كنيم جان به جانان تسليم * أو أهل جهنم است وما أهل نعيم

ثروت ، سخاوت وفقاهت 1222 - ثروتمند كسى است كه روحش نياز به ديگران نداشته باشد ، ثروتمند آن نيست كه از نظر مالي بىنياز باشد .

1223 - سخاوتمند كسى است كه از نظر اخلاق شخصيت داشته باشد ، شخصيت به طائفه ونزديكان نيست .

1224 - فقيه كسى است كه به حال خود آگاه باشد ، سخنرانى ومطلب سبب فقيه بودن كسى نمىشود .

اى گشته ز جمع مال وأسباب غنى * تا چند كسى از تو كشد كبر ومنى

گاهى كه ز خود دور كنى خلق دنى * در عالم علم ومعرفت جان منى