ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ٢٩٦

در بيان فنا وسرعت زوال دنيا

گويا با كفش از كوه بلند لغزيده وبه زمين خورده است .

هرچند كه از غصه دلم باشد ريش * وز دست سپهر دون خورم هردم نيش

روزى نشود مرا كه روزى طلبم * از غير خداوند جهان روزى خويش

ثروت وعقل 1066 - اگر ثروت از راه زرنگى بدست مىآمد درك مىكردى كه ستاره‌هاى كرانه‌هاى مختلف آسمان در ملك من است وبه آنها چنگ انداخته‌ام .

1067 - اما اين مطلب هست كه به هركس عقل دادند از ثروت محرومش ساختند ، زيرا عقل وثروت بأهم دشمنى فراوان دارند .

خوار است كسى كه عقل وحكمت دارد * جاهل همه روز ناز ونعمت دارد

ليكن چه كنم كه جهل در علم خدا * پيوسته علامتي به حشمت دارد

تسليم خواست خدا 1068 - به آنچه خدا براي من مقدر كرده خوشحال هستم وسرنوشت خويش را به آفريدگار خود واگذار مىكنم .

1069 - خدا در زمان گذشته به من محبت كرده ، همچنين براي آينده هم نيكى خواهد كرد .

در ملك بدن چه عقل قاضى باشد * از قسمت حقّ هميشه راضى باشد