ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ٢٨٦

ستايش موت كه روح را از بدن مىرهاند

شرائطى تبذير واسراف ، ثروت را كم نمىكند .

1026 - واگر ثروت آهنگ رفتن كرد شايسته‌تر است كه در راه خدا انفاق كنى ، زيرا وقتي مال در مسير رفتن است ، شكر خدا جاىنشين ثروت است .

اى يافته از فضل خدا هر كامى * زنهار منه براه باطل گامى

چون هست تو را ز فيض حقّ اكرامى * بايد كه به انعام برآرى نامى

اظهار تفويض ورضا 1027 - هرگاه چيزى را از دست دادم ، نه مرا غمگين مىبينى ونه نالان ،

1028 - زيرا آنچه را خدا براي من مقدر كرده است به ديگرى حواله داده نخواهد شد .

1029 - حمد مخصوص خدائى است كه شريك ندارد ، لقمه‌اى براي خوردن ندارم اما همت من عالي است .

1030 - من به سختى وآسايش راضى هستم وهيچگاه از سختى ذلت نمىبينم واز شادى لاف نمىزنم .

تا چند كنى شكوه كه تمييز نماند * اين چيز به باد رفت وآن چيز نماند

هر چيز كه مىنمود ثابت چون كوه * تا چشم به هم زديم آن نيز نماند

رزق وثروت به تقدير خداست 1031 - چه بسيار دانائى كه در گردش كارها نيرومند است وعقل خوبى دارد اما رزق از وى كناره‌گيرى مىكند .