ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ٢٨٥
ستايش موت كه روح را از بدن مىرهاند
1021 - كسى كه راه انحراف را پيش گرفت ، سپس به گناه ادامه داد ودر لجنزار معصيت غرق گرديد ، بعد بفكر افتاد سپس دست از گناه كشيد وبه اشتباه خود اعتراف كرد ،
1022 - چنين فردى را بقول خدا كه در آيات قرآن فرموده مژده بده كه « اگر دست از گناه بشويد ، خدا گناهان گذشته‌اش را ( كه مربوط به خداست ، نه مال وحق مردم ) مىآمرزد . » « 1 »
هرچند كه جرم بىنهايت دارم * وز جانب نفس خود شكايت دارم
گاهى كه كشد سخن به آمرزش حق * در باب اميد صد حكايت دارم
به ديگران إحسان كنيد واز لغزش مردم چشم بپوشيد 1023 - اگر مىخواهى بمقام شخصيت‌ها برسى ، بايد به مردم نيكى كنى وانصاف داشته باشى .
1024 - وآنگاه كه فردى به تو فشار آورد أو را ناديده بگير كه روزگار براي انتقام گرفتن از وى كافى خواهد بود .
اى برده فرو به مردمى ريشه‌ى خويش * زنهار مكن غير كرم پيشهء خويش
از صورت انتقام بايد شستن * در چشمه‌ى مهر لوح انديشه‌ى خويش
پرهيز از بخل وامر به سخاوت 1025 - آنگاه كه دنيا به تو روى آورد در بخشش بخل مكن ، زيرا در چنين
( 1 ) - سوره انفال آية 38 قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ »