ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ٢٧

تحذير از مجالست جاهلان وتنفير از مؤانست غافلان

هستند جماعتى به جانان زنده * وز ديدن اين قوم شود جان زنده

چون آب حيات در أزل نوشيدند * مردم همه مرده‌اند وايشان زنده

پرهيز از رفاقت با غافلان 8 - از دوستى با نادان پرهيز كن ، از أو كناره‌گيرى نما واز خود برانش ، زيرا چه بسيارى از نادانان كه عاقلان را با دوستى كردن با ايشان به هلاكت انداخته‌اند .

از مجلس أهل جهل اي دل بگريز * وز صحبت اين طائفه مىكن پرهيز

جاهل كه تو جان خود فدايش سازى * از جهل كند هلاك جانت انگيز

9 - شخص را با هم‌نشين أو مىسنجند . براي هر چيزى نمونه وشبيه وجود دارد .

اى گشته ز روى عقل ودانش فاضل * زنهار مكن مصاحبت با جاهل

هركس كه تو را قرين جاهل بيند * گويد كه نبوده است اين كس عاقل

10 - براي قلب‌ها به هنگام رابطه راهنما مىيابى ( وطرف را درك مىكنى ) .

دوستان بىوفا 11 - دوستى وبرادرى تغيير يافته ، صدق وصفا كمياب گرديده ونااميدى ( از دوستان ) فراوان شده است .

آن مهر ووفا كه در ميان بود نماند * وان صدق وصفا كه در جهان بود نماند