ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ٢٦٨

مناجاة با قاضى الحاجات

يا ربّ ز غضب مرحمتت بيشتر است * قهر تو دل ريش مرا نيشتر است

هرچند گناه وجرم ما بسيار است * احسان تو بسيار از آن بيشتر است

952 - اى خداى من ! ياد خوبيهاى تو سوزش دل مرا برطرف مىگرداند وياد گناهانم أشك مرا جارى مىسازد .

953 - اى خداى من ! لغزش مرا ناديده بگير ، گناهم را پاك كن ، زيرا من به گناه خود اعتراف دارم ، ترسانم ويارى مىطلبم .

تا كي ز گناه خود مشوّش باشم * وز ديده ودل به آب وآتش باشم

يا رب به كرم قبول كن توبه من * تا فارغ وآسوده‌دل وخوش باشم

954 - اى خداى من ! از طرف خود به من آسايش ورحمت عنايت كن ! من غير از درب‌هاى رحمت تو درب ديگرى را نمىكوبم .

955 - اى خداى من ! اگر مرا از خودت دور كردى يا به من بىاعتنائى نمودى ، به چه كسى اميدوار باشم وچه كسى را شفيع خود قرار دهم .

956 - اى خداى من ! اگر مرا محروم كردى ويا از درگاه خود راندى ، من چه نقشه‌اى به كار گيرم ويا چه عملي انجام دهم ؟ !

اى داده مرا رحمت خاصّ تو نويد * خواهم كه كنى نامه من پاك وسفيد

هرچند كه از بيم تو لرزد تنم چون بيد * هرگز نبرم ز فيض عام تو اميد

957 - اى خداى من ! همپيمان محبت تو شب‌زنده‌دار است ، مناجاة مىكند . خدا را مىخواند اما غافل خوابيده است .