ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ٢٦

تحذير از مجالست جاهلان وتنفير از مؤانست غافلان

هرجا كه رسى لاف اصالت چه زنى * چون أصل تو از گل است يا آب منى

4 - اگر براي افتخار خود شخصيتى را عنوان كنى ، ما از نژاد سخاوت وشرافت هستيم .

اى طبع تو خو كرده به آئين خلاف * تا چند زنى از نسب عالي لاف

در نفس تو گر فضيلتي هست بگوى * باقي همه از قبيل حشو است وگزاف

5 - اگر شرافتى باشد فقط مخصوص دانشمندان است زيرا اينان كه هدايت يافته‌اند ، راهنماى رهنمودطلبانند . ( پس افتخار مخصوص دانشمند راهگشائى است كه خود راه يافته باشد . )

أرباب علوم دين كه درويشانند * يا رب چه رفيع قدر وعالىشأنند

پيوسته به حقّ دليل دل‌ريشانند * مقصود ز هستى جهان ايشانند

6 - ارزش فرد به عملي است كه خوب انجام مىدهد ، نادانان نسبت به دانشمندان دشمن هستند .

دانا كه هميشه علم وحكمت ورزد * در چشم كسان به آنچه ورزد ارزد

نادان كه حسد از دل أو سربرزد * پيوسته به كين أهل دانش لرزد

7 - بنابراين ( اگر دنبال فخر هستى ) دنبال دانش باش وچيز ديگرى را عوض آن در نظر مگير ، زيرا مردم در حكم مرده‌اند ودانشمندان زنده هستند .