ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ٢٢٩
خطاب به عمرو بن عاص در حرب صفين
مىگذارم ، زيرا قريش خيانت كردند وحيله زدند ( ونتيجة خيانت ذلت است . )
ديديم جماعتى به ايمان درست * بودى همه را حديث وپيمان درست
امروز چنان است كه در روى زمين * بسيار عزيز است مسلمان درست
792 - اگر زنده ماندم نه گروه در نظر مىگيرم ونه طرفدار مذهبي انتخاب مىكنم زيرا قريش خيانت‌كاراند .
793 - با من بيعت كردند وبه پيمان خود وفا نكردند وآنگاه كه بمن حيله زدند مكر را در ميان دشمنان اجرا كردند .
794 - در آتش شعله‌ورى آشكارا به جنگ با من پرداختند . حادثه‌اى كه نه أبو بكر با آن برخورد داشت نه عمر .
آن يار كهن كه بود با من هم عهد * امروز به قصد خون من دارد جهد
آرى چه توان كرد كه در يك زنبور * آميخته‌اند زهر قاتل با شهد
اظهار ناراحتى از قتل طلحه وزبير 795 - خدايا شكايت بزرگ وكوچك را پيش تو مىآورم . شكايت جمعيتى را كه نور چشمم را ضعيف كردند به تو عرضه مىكنم .
796 - از فرزندان طائفه مضر براي كوبيدن قبيله مضر بهره گرفتم « 1 » بيني خود را بريدم وطائفه خويش را بقتل رسانيدم .
( 1 ) - منظور امام ( ع ) اين است كه عرب وقريش ، عليه عرب وقريش وارد جنگ جمل شد وآنچه كشته شد همه اعضاى جبهه إسلام واعضاى بدن امام ( ع ) بودند .