ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ١٩٨
قطع رشته امل به تذكار اجل
دنيا كه گلش وز روى معنى خار است * در ديده عقل ، گرگ مردم‌خوار است
هركس كه از آن گريخت عزت دارد * هركس كه به أو كرد توجه خوار است
آرزوى دراز 671 - در دنيا آرزوى طولانى دارى ونمىدانى وقتي كه شب شد آيا تا صبح زنده مىمانى ؟
672 - چه بسيار سالم‌هائى كه بدون مريض شدن مردند وچه مريضانى كه سال تا سال زنده ماندند .
673 - چه جوانانى كه شب وروز سالم مىچرخند ونمىدانند كفن آنها بافته شده است .
اى بسته به خود سلسله طول امل * تا چند خورى فريب از علم وعمل
انديشه‌ى آن كن كه بزودى باشد * ناگاه گريبان تو در چنگ اجل
به روزگار اعتماد مكن 674 - آنگاه كه روزگارت به خوشى مىچرخد بدبين مگرد واز آنچه سخت است وسرنوشت براي تو ممكن است پيش بياورد ناراحت مباش .
675 - شب وروز با تو خوشرفتارى كرده‌اند وتو به سلامتى خود مغرور شده‌اى درصورتىكه در شب‌هاى خوش ناراحتى بروز مىكند .
اى يافته كأم خويش از گردش دهر * كأم تو ز غم آلوده نگشته به زهر
غافل منشين كه دست تقدير تو را * برهم شكند به زور سرپنجه‌ى قهر