ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ١٨٨

بيان آنكه صفاى دنيا به كدورت آميخته است

اين چرخ فلك كه نيست أو را سرو بن * گر أهل سعادتى بر آن تكيه مكن

جمعى كه به كوى عشق أرباب دلند * دارند هزار داغ از اين چرخ كهن

635 - چه‌بسا رنج ديده‌اى كه تهور وتحمل دارد وفرد دردمندى كه از ترس مرض خواب بر چشم ندارد .

636 - هركس با دنيا دوست گردد ، از رفاقت با وى بدگوئى مىكند . هم از آسايش آن بهره مىبرد وهم از ناملايمات آن .

هركس كه شود چه ماه نو شهره دهر * پيوسته رود بىسروپا شهربه‌شهر

گاهى خورد از عيش وطرب جرعه مى * گاهى كشد از رنج وتعب كاسه زهر

صفاى دنيا همراه كدورت است 637 - اى كسى كه در دنيا آسايشى را كه زحمت نداشته باشد مىجوئى توجه داشته باش كه چنين موضوعي وجود ندارد وبايد از پيروزى بر آن مأيوس گردى .

638 - يقين داشته باش كه سراسر زندگى تو آزمايش است ، با خوب وبد ( سلامتى ومرض ) ، آسايش وسختى امتحان مىشوى ( تا خود را بشناسى ) .

دنيا كه محل أهل صورت باشد * در نقش صفاى أو كدورت باشد

دردى است كه از شراب هستى مانده * پس ظلمت دنيا به ضرورت باشد

توضيح : خداى عزيز در قرآن كريم مىگويد : « ما شما را به بد وخوب آزمايش مىكنيم » « 1 » سلامتى كه به نظر ما خوب است ، مال كه به فكر ما مهم است

( 1 ) - سوره أنبياء آية 35 « وَنَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً . . . »