ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ١٨١

مذمت بعضي مردم كه به معنى بهائمند

شمشير فولادى ساخت يمن دارم . ( در جنگها نعره يك حربه من است )

609 - قلبي دارم كه وقتي غم‌هاى آن را بررسى مىكنم ، بر دانه‌هاى قيمتي آن افزون مىگردد .

امروز منم كه چو شمع سركش مشهور * وز تيغ زبان من جهان گيرد نور

اسرار جهان به يك نفس فاش كنم * شد آتش طبع من به هرجا مذكور

610 - من كسى نيستم كه هردم با كسى دوستى كنم واز اين وآن بپرسم چه خبري دارى ؟

611 - من دل وزبانم را اين‌طور آگاه نگاه مىدارم كه حوادث روز را به حوادث گذشته قياس مىكنم وشبيه مىدانم .

اى يافته از صدق وصفا تيغ زبان * وز طبع تو فاش گشته اسرار نهان

أحوال زمانه را چو پرسى ز كسان * از حال گذشته حال آينده بدان

زنده نمايان 612 - جهل براي نادان‌ها مرگ آنهاست وبدن آنان قبل از وارد شدن به قبر ، قبر است .

613 - شخصي كه با علم زنده نشد مرده است وتا روز قيامت زنده نخواهد شد .

روحي كه أسير جهل ومحبوس تن است * آن روح چه مرده است وگورش بدن است

هر پرده كه از جهل وضلالت دارد * در ديده أهل كشف أو را كفن است