ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ١٧٨

بيان جامعيت حقيقت انساني

گر قهر كنى سزاى آنيم همه * ور عفو كنى غايت لطف است وكرم

حقيقت انساني 599 - دواى تو در وجودت نهفته است ودرك نمىكنى ، درد هم از خودت سرچشمه گرفته ودقت نمىنمائى .

600 - فكر مىكنى موجود ضعيفى هستى درصورتىكه جهان بزرگ در وجود تو پيچيده است .

خواهى كه شود قطره به دريا واصل * بگذر ز تعيّنى كه دارى اي دل

از بهر تو قطره‌ايست درياى محيط * زنهار كه از خويش نگردى غافل

* * *

عالم كه در آن نور خدا جلوه‌گر است * لوحيست كه مجموعه هر خير وشر است

انسان كه از أو منتخبى مختصر است * از هرچه كسى گمان برد بهره‌ور است

توضيح : انسان از نظر دستگاه خلقت ، اسرار فراوان از تمام جهان دارد واز نظر معنويت ، اگر بحد كمال رسيد قلبش جايگاه خدا مىگردد : « قلب المؤمن عرش الرّحمن »

601 - تو آن كتاب درخشانى هستى كه با حرف آن ، پنهان‌ها آشكار مىگردد .

602 - بنابراين نيازى ندارى كه به تو بگويند وجودت با چه حروفى نوشته شده است .

مجموعه اسرار الهى مائيم * لوح وقلم وحرف سياهى مائيم