ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — الصفحة ١٠٨

خطاب به معاوية وجنود أو در ليلة الهرير

اين طوفان براي عذاب وجنگ ( وبه پايان رسانيدن آن ) وامىگذارى .

هرچند كه من در نسبم درّ يتيم * كو آنكه جدا كند طلا را از سيم

اى خصم رسيده است طوفان هلاك * بگريز وبه خاك شو از اين غصه مقيم

خطاب امام عليه السّلام به حريث مولاي « 1 » معاوية 327 - من از نظر نسب به هنگام بررسى طائفه نوجوانى عربى واز بهترين طائفه از خاندان عبد المطلب هستم .

328 - اى غلام لئيمى كه پاسخ مىگوئى ، اگر علاقة به مرگ دارى نزديك بيا .

329 - آي سگ درنده ، كمي صبر كن ( تا مرگ را ملاقاة كنى ) يا اينكه پشت به جنگ كرده برگرد وفرار كن .

امروز منم به فضل وتوفيق خداى * غالب به شجاعت واصالت همه جاى

اى خصم اگر تو را بود مردن رأى * لطفى كن وبا عربده نزديك من آي

پاسخ امام عليه السّلام به يكى از دشمنان در صفّين 330 - آي فرزند حيله‌گر مرا به جنگ مىطلبى درصورتىكه شمشير تيز در دست من است وآتش از آن مىبارد .

331 - هرگاه آن را مىجنبانم مرگ از آن مىبارد . من بدون ترديد آگاه هستم وفردى آگاه داراى فرهنگ است .

332 - مىدانم در جنگى كه مدت‌ها ادامه داشته نياز به نقشه نيست وبزودى وبدون ترديد جنگ بزودى عوض مىشود وپايان مىيابد .

( 1 ) - مولا : غلام آزادشده .