ايران در زمان نادرشاه ( فارسي ) — الصفحة ٦٧

اوضاع هندوستان قبل از ورود قشون ايران با اسبابى كه نادر شاه را به رفتن هندوستان مصمم كرد

نمىدانم و در دربار جمعى هستند كه قابلتر و مايلتر به اين مقامند از قبول اين تكليف عذر مىخواهم !

چون نظام الملك به دربار نيامد ، محمد امين خان به وزارت باقى ماند و پس از مردن او ، پسرش قمر الدين خان به جاى پدر نشست و هنوز بر اين شغل برقرار است و نظام الملك در دكن به ايالت بيجاپور و حيدرآباد و اورندآباد و غيره باقى ماند ، اگرچه ظاهرا سر اطاعت پيش داشت ، ولى به خزانه چيزى نمىداد . تمام ماليات را صرف قشون خود مىكرد ، به اين عذر ، كه دفع شرّ ماراتاها را ، كه تابع ساهوراجه بودند ، بنمايد . ولى باوجوداين ، تاخت‌وتاز آنها را از ممالك پادشاه منع نمىكرد . ماراتاها ، در اغلب جاها ، ربع ماليات را و در بعضى جاها تمام آن را براى خود مىگرفتند .

نظام الملك خوب مىدانست كه اگر در دربار اسبابى براى برانداختن او فراهم بياورند ، با حمايت ماراتاها دفع آن را تواند كرد . بالاخره در سنه 1738 ، مطابق سنه 1151 هجرى ، كه ماراتاها بسيار قوت گرفته بودند و نادر شاه قندهار را محاصره كرده بود ، نادر شاه را بر آن داشتند كه به دهلى عطف عنان نمايد ، چنان كه ذكر آن بعد از اين بيايد .

اوضاع هندوستان قبل از ورود قشون ايران با اسبابى كه نادر شاه را به رفتن هندوستان مصمم كرد

اوضاع هندوستان قبل از ورود قشون ايران با اسبابى كه نادر شاه را به رفتن هندوستان مصمم كرد

چون امور مملكت روزبه‌روز رو به اختلال گذاشت و با آنكه وزير بىقيد و خيالش صرف تعيش بود ، اميد اصلاح نماند . پادشاه مصمم شد نظام الملك را ، كه از امراى قديم اورنگ‌زيب و مردى پرتجربه بود ، بخواهد [ تا ] شايد حضور او رونق تازه‌اى به امور بدهد . بنابراين احكام براى احضار او صادر شد . نظام الملك پسر خود غازى الدين خان را در دكن گذاشت و به امتثال امر ملوكانه به دهلى رفت . لدى الورود مورد عواطف ملوكانه گرديد ، استقلالى بالاتر از وزارت به دو مفوّض شد و به لقب آصف جاهى مفتخر گشت ، ولى خان دوران ميربخش به قدرى در نزد پادشاه