الكشف الوافي في شرح أصول الكافي — الصفحة ١١

في مدح ميرزا معين الدين محمّد وزير سابق فارس

بر مركب توكّل همّت سوار باش * مانى چرا پياده به دنبال كاروان

عارف به رنگ وبوى جهان كي رود ز راه * هر چند دل فريب بُوَد زينت جهان

مُهر قبول دنيّى دون آتش بود * چون اجتناب از آن نكند مرد خُرده‌دان

اى عندليب طبع نواسَنج مدح شو * بگشا زبان به وصف وزير رفيع نشان

درياى جود آصف دورانِ معين دين * اى شرمسار از دل ودست تو بحر وكان

دائم زبان خامهء تو درگه صَرير * نفرين كند به خصم تو كِلك سيه زبان

در زير ظلّ بال هماى عدالت است * باز وكبوترند مقيم يك آشيان

چون تير هر كجى به زمان تو راست رو * ور چلّهء اطاعتِ تو سر نهد كمان

هر صبحدم بديدهء بدخواهِ جاه تو * خورشيد از خطوط شعاعى زند سنان

امنيّتى بعهد تو در اين ديار هست * تا غايتى كه گرگ بود گلّه را شبان

شرعي مديح را به دعا ساز مختتم * در وصف اين يگانه چو قاصر بود زبان

يا رب بحقّ فيض دعاهاى بىريا * كان را به پيشگاه أجابت بود مكان

تا بنده باد كوكب اقبال دولتت * تا هست مهر وماه وزِ ارض وسما نشان

* * *