نهج الفصاحة ( مجموعه كلمات قصار حضرت رسول ص ) — الصفحة ١٤٧
مقدمهء چاپ دوّم
يكى از معاصران بر عنوان مجموعهء ما خرده گرفته كه از عنوان نهج الفصاحة بر كلمات پيمبر اين وهم تواند زاد كه وى تعليم ديده است ، أو بيش از اين نگفته ومن از گفتهء وى بيش از اين نتوانستم دانست كه اعتراضى واهى است حديث « انا افصح العرب » اگر متواتر نيست به شياع از أحاديث عادى برتر است وعنوان « افصح » كه پيمبر بخويش مىدهد كافى است كه مجموعهاى از كلمات أو را نهج الفصاحة توان ناميد كه نهج طريقهء روشن است وسخنان افصح عرب ، راه روشن فصاحت است .
شايد اين معترض عزيز ، مطلب خويش را وارونه گفته وپنداشته عنوان نهج الفصاحة اين وهم تواند آورد كه رسول را معلّم فصاحت دانستهايم واگر چنين است حقا از واهى نيز واهىتر است . آن كس كه رموز كمال وخير وصلاح وتقوى بجهانيان آموخت از آموختن فصاحت چه وهنى تواند داشت ، وحقا مجموعهء ما براي آنها كه قوت ومايهاى در زبان عرب دارند تعليمنامهء فصاحت است كه ائمهء فن هم سخنند كه رموز بلاغت را بقواعد وأصول نمىتوان آموخت ، بلكه مؤانست ميراث فصحا تواند شعلهاى از آتش ايشان را بجان نو آموز افكند ، من ندانم از پس قرآن در زبان عرب مجموعهاى كه به فصاحت از اين قوىتر باشد از كجا خواهند جست ؟
ويكى از آنان كه هميشه عاشق مفقودند ودشمن موجود ، خردهاى ديگر گرفته كه ميخواستم خاموش از آن بگذرم كه گفته بود :
« فلان ، يعنى من بنده ، اوجى عجيب گرفته كه گفتار خويش به گفتار پيمبر برابر كرده ودر يك صفحه نيمى از سخن رسول آورده ونيمى از سخن خويش ! » ندانم به نقض گفتهء أو بيش از آنچه گفته چه ميتوان گفت ، من از خويش گفتارى نداشتهام وسخنى نگفتهام واگر شورى به