اخبار سلاجقه روم ( به انضمام مختصر سلجوقنامه ابن بيبي ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١٩

اين مرثيه به حكم عموم در حق امراى روم كه ايام دولتشان در شهور 676 بانقراض انجاميد در قلم آمد « * »

پرسيدم از زمانه كه اين سروران روم * گوئى كجا شدند و چه ديدند از جهان

من پارشان بغايت شهرت گذاشتم * و امروز نيست زيشان نه نام و نه نشان

پروانهء معظم گوئى كجا شده است * كو آنهمه بزرگى و آن حشمت و توان

كو آن سوار گشتن و آن اسب تاختن * و آن سروران بطوع پس و پيش او دوان

كو آنهمه عمارت و آن حكم و آن وقار * كو آنهمه خزائن و آن گنج بىكران

كو هيبتش كه روم چنان گشته بود از او * كز گوشت ميش گرگ فروبسته بددهان

كو آن سپه كشيدن و آئين برگ و ساز * كو آنهمه فصاحت و آن لفظ و آن زبان

ميران كه صف زدندى بر درگهش پگاه * يك كس پديد نيست از ايشان در اين زمان

هرجا كه مفسدى و حرامى و دزد بود * از بيم تيغ او همه بودند ناتوان

رومى كه پرخوارج و آشوب و فتنه بود * گشت از نهيب تيغش چون روضهء جنان

و امروز باز بين چو وجودش پديد نيست * چون دوزخى است پر شده از مار و كژدمان

وان نايب يگانه كه مير فريد بود * گوئى چگونه گشتست از ديده‌ها نهان

كو آنهمه رزانت و آن حكم و آن ثبات * كو آنهمه بزرگى و آن جمله خان‌ومان

وان مالها كه جمع همىكرد سالها * وان حلقهء غلامان و آئين و خاندان

بيچاره خواجه يونس گوئى كجا شده است * آن سرور يگانه و آن مير نوجوان

كو آنهمه تكبر و شاهى و عز و ناز * و آن حكم در سواحل همچون قضا روان

مسكين بهاء دين كه جوانى گزيده بود * چون از ميان كار برون رفت ناگهان

كو آنهمه فصاحت و آن خط و آن سخن * كو آنهمه كتابت و آن جاه و آن مكان

آن طبل و بوق و كوس و علمها كجا شدند * و آن اژدها نگاشته بر روى پرنيان

دو پور صاحب از چه سبب رو كشيده‌اند * كز هر دو نام نيست در اين دهر جان‌ستان

آن رزم و بزم كو و غلامان همچو ماه * آن جامه‌هاى فاخر و آن گنج شايگان

و آن تاج كيو نيز كه چون شير شرزه بود * آواز او بريده شد از جمع دوستان

كو آن سپه كشيدن و آن سبلت و بروت * و آن يوز و باز و طنطنه و آن گرز و آن سنان

ابن الخطير كو شرف الدين كه رفعتش * بگذشته بود و پر شده تا فرق فرقدان

جائى رسيده بود كه از غايت علو * پنداشت زير رثبت او رفت آسمان

* از مؤلف روضة الكتاب قصيده‌اى راجع به واقعهء قتل معين الدين پروانه و امراى روم مرقوم رفته كه عينا بانضمام دو نامه از كتاب « اسناد و نامه‌هاى تاريخى » تأليف سيد على محمد مؤيد ثابتى طبع تهران 1346 صفحه 238 تا 242 نقل شد .