اخبار سلاجقه روم ( به انضمام مختصر سلجوقنامه ابن بيبي ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١٧

از كتاب « ولدنامه » « * »

همچو لشكر كشيش كردم من * خدمت او كنم بجان و بتن

چون بديديش هر زمان سلطان * باز كردى اعاده آن پيمان

شه چو گشتى روانه سوى سرا * او بگفتى بحاضران كه هلا

اگر اين مرد راست مىگويد * از خدا بود ما همىجويد

وقت رحلت رسيده است مرا * رفت خواهم از اين جهان فنا

زانكه گر من شوم به ظاهر نيز * پادشاه اين جهان شود ناچيز

همه عالم شوند مست خدا * همه چون من روند بىسروپا

همه از كارها فرومانند * همه حيران عشق هو مانند

حالت جمله چون چنين گردد * عشقشان دائما قرين گردد

نشود يافته خورش پوشش * خلق مانند جمله از كوشش

زانكه آن شهريار اهل سلوك * گفت دارند ناس دين ملوك

چون جهان را هنوز مهلت هست * گرچه خود نيست هست او پيوست

عمر دارد هنوز اين هستى * ماند خواهد بلندى و پستى

پس يقين شد كه رفت خواهم من * تا نگردد خراب عالم تن

خود همان بود ناگه از دنيا * نقل فرمود جانب عقبى

چون بهاء ولد نمود رحيل * شد ز دنيا بسوى رب جليل

در جنازه‌اش چو روز رستاخيز * مرد و زن گشته اشگ خونين ريز

نار در شهر قونيه افتاد * از غمش سوخت بنده و آزاد

علما سربرهنه و ميران * جمله پيش جنازه با سلطان

هيچ در قونيه نماند كسى * از زن و مرد و از شريف و خسى

كه نشد حاضر اندر آن ماتم * چون كنم شرح آن كزان ماتم

در جهان هيچكس نداد نشان * كه برون شد جنازه‌اى ز آنسان

شه ز غم هفت روز برننشست * دل چون شيشه‌اش ز درد شكست

هفنه‌اى خوان نهاد در جامع * تا بخوردند قانع و طامع

مالها بخش كرد بر فقرا * جهت عرس آن شه و الا

روز و شب در فراقش افغان كرد * از دو چشم اشك و خون درافشان كرد

تعزيه چون تمام شد پس از آن * خلق جمع آمدند پير و جوان

همه كردند رو بفرزندش * كه توئى در جمال مانندش

بعد از اين دست ما و دامن تو * همه بنهاده‌ايم سوى تو رو

شاه ما زين سپس تو خواهى بود * از تو خواهيم جمله مايه و سود

( ص 190 - 193 )